Ana Sayfa


Ağlamak
 
doğarken ağlamışız
ağladığımız ayıptan sayılmasın diye
 
ölürken d,ağlatmışız
çok da umurundaydı,k ya toprağın.
 
 
 
Habibe ağaçdelen
 

 


Tenha Yüreğim
 
 
Güneşin göbeğinde
Dans eder sebep
 
 
Anlamı kaldı mı bilmem
Yoksulun, yoksunun ve yokuşun
 
 
Veba gibi ölümün suskunluğu,
İnme iner yüzüme
 
 
Masum bir çocuk tebessümüne düşkün
Boynunu büken ellerden öpüyor yüreğim
 
 
Acıktım anne, ağladım
Bir meme ver yoksul göğsünden bu densize
 
 
Gelinlerin duvakları yaş
Zindanların duvarları aşk
 
 
Omuzlarda yağmurlar ateş, ela yarım
Mosmor bir güldür gece...
 

 
Habibe Ağaçdelen
 



 
 
Yalnızlık…
 
 
Kemansız bir telin ucuna sarılmışım yalnızlıktan.
Kavrulmuşum hezeyanların kovan ısırığı dilinde
 
 
Kimsesiz bir aşüftenin ıslak koyakları olmuş
Ayarsız annenin yavrusuz ellerinden su içmişim
 
 
Cana hasret kalmışım yüreğimin soylu ilinde
Asi kanın dibine sermişim taçsız kelebekleri
 
 
Kendini bilmez yalvaç papatyanın yaprağında
Baka kalmışım denizi öpen güneşin ardından
 
 
Ve her bahar dağlamışım
Yaşanmamış koklanmamış
Yarım kalmış günleri ben
 
 
Hırsla-yağmur döverken ıssız camı
Kulağımda çocuk ağlaması
Acı… Yarılmışım orta yerimden
 
 
 
 
Habibe Ağaçdelen
 
Dilek Kutusu
 
Reklam
 
Olumlamalar
 
"İnsanların gözlerinde kendime duyduğum sevgiyi, hayata duyduğum güveni okuyabiliyorum."

"İçimdeki çocuk hala gülümsüyor..."

"İçimdeki ışık şimdi ve burada, bedenimde, zihnimde ve ilişkilerimde mucizeler yaratıyor."
 
Bugün 1 ziyaretçi (6 klik) kişi burdaydı!
=> Sen de ücretsiz bir internet sitesi kurmak ister misin? O zaman burayı tıkla! <=